จากข้อความข้างบนนี้ บางทีก็อาจจะจริง แต่บางทีก็ไม่แน่ใจนะครับว่าจะเป็น ไศวนิกาย แม้จะพบโคนนทิ และศิวลึงค์ (ขอเน้นย้ำว่าพบศิวลึงค์ด้วยครับ) และท่อโสมสูตร ก็ตาม

ปราสาทเขาน้อยสีชมพู อ.อรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว เป็นตัวอย่างหนึ่งที่อยู่ในรุ่นราวคราวเดียวกับภูมิโปน อาจจะอ่อนกว่านิดหน่อย แต่ก็พบทับหลังทั้งสมัย สมโบร์ไพรกุก และสมัยไพรกเมง และโดยเฉพาะพบศิวลึงค์ และฐานโยนี เป็นจำนวนมาก
แต่ที่ปราสาทเขาน้อยสีชมพูนี้ ได้พบจารึกหลักหนึ่ง เป็นภาษาสันสกฤต 9 บรรทัด ภาษาเขมร 26 บรรทัดระบุศักราช 559 ซึ่งตรงกับ พ.ศ. 1180 ในสมัยของพระเจ้าภววรมันที่ 2 (สมัยไพรกเมง) ซึ่งเป็นลูกของพระเจ้าอีศานวรมัน ที่ 1 (สมัยสมโบร์ไพรกุก) กล่าวสรรเสริญพระ วิษณุ ขอย้ำว่าพระวิษณุ ครับ ไม่ใช่พระศิวะ

วิษฺณุรฺวิชยเตจกฺร ……………..
ขอพระวิษณุ จงชนะ พระองค์ได้คุ้มครองรักษาจักรไว้อย่างบริบูรณ์

เอ่อ…ที่ปราสาทเขาน้อยสีชมพูนี้ ก็ได้ขุดพบพระนางลักษมี ซึ่งเป็นพระชายาของพระวิษณุ แต่อยู่ในรูปของปางชั่วร้ายที่เรียกว่า พระนางมหิษาสุรมรรทินี หรือภาษาอังกฤษเรียกกันว่า Durga หรือ Mahisaura Mardini มี 4 กร และเหยียบ หัวควายเอาไว้

เชื่อไม๊..ที่ปราสาทภูมิโปน ก็มีชาวบ้านพบ พระนางลักษมีในปางชั่วร้ายนี้ครับ………????
เป็นศิลปไพรกเมง ชัดๆ เพราะเทวรูปมีลักษณะขมวดปมผ้าเอาไว้ที่หน้าท้อง เหมือนกับเทวรูป ที่พบที่ปราสาท อันเดต (Andet) ในเขมร

แล้วเราจะเชื่อยังไงดีล่ะครับว่าสมัยนั้น นับถือ พระศิวะ หรือว่า พระวิษณุ
ช่วยคิดหน่อยล่ะกัน…..